สหายผู้รู้ธรรมทั้งหลายเอ๋ย... คำกล่าวข้างต้นเป็นสัจจธรรมจริงหรือไม่ ? ท่านลองไตร่ตรองดู...

บุคคลใดก็ตามเมื่อลั่นวาจาออกไปแล้ว ก่อนพูดย่อมไตร่ตรองในคำพูด ยิ่งมีตำแหน่ง
ยศฐาบรรดาศักดิ์ใหญ่โตเท่าใด ย่อมต้องไตร่ตรองมากขึ้นเท่านั้น จนมีคำกล่าวว่า " กษัตริย์ตรัสแล้วไม่คืนคำ " การเป็นปุถุชน
ก็เช่นกัน เมื่อกล่าวอย่างไรแล้ว ก็ควรทำอย่างนั้น หากไม่สามารถทำได้ ก็ไม่สมควรกล่าวคำเช่นนั้นเลย...

บุคคลใดก็ตาม เมื่อได้กระทำการสิ่งใดลงไปแล้ว สัตตบุรุษย่อมไม่กล่าวคำเท็จ ย่อมต้อง
พูดไปตามที่ตนได้กระทำลงไปด้วยความจริงใจ ไม่โปปดมดเท็จ หรือหลอกลวงบุคคลอื่น...


ท่านทั้งหลาย ลองคิดดูว่า คำคมดังกล่าวเป็นจริงหรือไม่ ?

เป็นความกล้าต่อสู้กับความกลัว กล้าเสียสละ กล้ารับฟังในสิ่งที่ตนไม่ชอบ ความกล้าดังกล่าวต้องเกิดขึ้นกับตนเอง
ไม่สามารถแบ่งมาจากผู้ใดได้อย่างแน่นอน...

เช่นกัน ต้องทำขึ้นเอง ด้วยตนของตน จะแอบอ้างเอาความดีของคนอื่นมาเป็นของตนเองก็ไม่ได้ ถึงแม้ได้ก็ได้
เพียงชั่วคราว ความจริงต้องปรากฎ ความดีต้องทำเอง...

เมื่อกระทำความชั่วแล้ว ก็อย่าหวังให้คนอื่น ไม่ว่าจะเป้นพ่อ แม่ พี่ ป้า น้า อา มารับผิดทดแทนนั้นก็ไม่ได้เช่นกัน
ถ้าแม้จะสมยอม แต่ตนเองต้องชดใช้การกระทำของตนเองวันยังค่ำ...








ที่มา : นายจารุพงศ์ พลเดช